Hoe ik aan mijn zwarte parel ben gekomen:
Ik weet het nog als de dag van gisteren en denk vaak terug aan die tijd..
Voordat Ruud bij mij is gekomen, heb ik 12 jaar lang een Groninger - paard gehad, mijn trouwe vriend Rambo. Ik heb hem gekregen toen hij 2 was en hij was mijn eerste paardje je kunt begrijpen dat ik met hem een hele bijzondere band had..We reden dressuur maar ook heerlijk recreatief, iedere zondag naar buiten een ritje van 2/3 uur.. heerlijk over het strand door het water galopperen, Rambo was een simpel paardje maar goud voor mij, maar mijn ultieme droom met hem is ook werkelijkheid geworden, rijden met een stang & trens, Z1-dressuur met 5 winstpunten...
En toen nu ruim 2 jaar geleden ging 't mis...Rambo liep ineens niet lekker..dierenarts erbij geweest en het kwam vanuit zijn rug..diverse malen behandeld, de DA zag verbetering maar toch bleef Rambo niet helemaal lekker lopen, op de foto gezet (en ik wist van tevoren dat dat er uit zou komen) artrose plus een behoorlijke ontsteking in het hoefbeen..maar behandelbaar, speciaal beslag, diverse keren ingespoten geweest, een tildren infuus gehad en ga zo maar door...maar toch te weinig verbetering voor dressuur, conclusie, alleen recreatief rijden..oke zo gezegd zo gedaan, ik had er geen problemen mee zolang hij maar bij me kon blijven...maar toch ging hij weer slechter lopen...weer de dierenarts erbij gehaald..gekeken en hij vond ook dat hij enorm hard achteruit was gegaan, het enige wat hij toen nog kon was ontstekingsremmers geven 2 weken lang en dat was het enige wat hij nog kon doen, zou dit niet aanslaan dan was het over...
De hele situatie heeft mij heeeeel veeeeel tranen, verdriet en onzekerheid bezorgd..ik heb gelukkig fantastische ouders die altijd voor mij klaar staan...en ja dan komt op een gegeven moment toch dat ene onvermijdelijke gesprek...je houd altijd hoop...wat nou als het toch nog goed komt...maar ja wat nou als Rambo niet meer te genezen is wat dan...wil je een ander paard of niet meer...in eerste instantie heb ik vroeger altijd gezegd nee na Rambo geen ander meer...maar ik had al een aantal jaar het sterke gevoel toe richting de Friese paarden, vind ze geweldig mooi, krachtige, imposant prachtige dieren..die manen wapperend in de wind, geweldig...toen heb ik gezegd ja, ik wil graag een Fries..en hoe dubbel en moelijk dat ook was terwijl mijn Rambo nog gewoon op stal stond ben ik diverse sites af gaan speuren, toen ik via een kennis op de site van Friesian Horse Stables terecht kwam...een beetje zitten kijken op de site en daar viel mijn oog op Ruud S...het filmpje beken en wat een prachtig stoer paard was dat...een afspraak gemaakt op zaterdagmorgen 09:00 uur...voordat we naar Charissa en Richard gingen, gingen m'n vader en ik eerst langs Rambo om zijn medicijnen te geven...god wat was ik zenuwachtig en wat vond ik het spannend...ik wist totaal niet wat ik moest verwachten...we reden er in 1x naar toe en waren geloof ik een half uur te vroeg...we liepen naar binnen en daar stond een jongen hooi te voeren..achteraf bleek dat dus Richard..zijn vriendin zou wat later komen want de dierenarts moest bij haar paard komen...oke dus wij maar een rondje stallen gedaan en jeetje wat waren er veeeeeel friezen en even later kwam dus dat meisje...dat was dus Charissa..we werden zoooooo verschrikkelijk vriendelijk en warm ontvangen..wat een lieverds waren deze 2 en ook gewoon zo lekker gewoon en vooral ook eerlijk....we kregen een bakje koffie en vroegen mij waar ik naar op zoek was..ik kwam voor Ruud wat een hele goede keus bleek...het hele verhaal van Rambo verteld...allemaal heel dubbel ik ga bij een ander paard kijken terwijl ik mijn Rambo nog heb..
Toen lieten ze mij Ruud zien, de eerste vraag was "en hoe vind je hem" tsja dacht ik en zei ik wat moet ik vinden..ha ha en mits dat ik dat dacht kijkt Ruud mij aan en legt zijn hoofd op m'n schouder...eigenlijk weet je dan al dat is de klik...ze zeggen weleens een paard zoekt zijn baasje uit..volgens mij had Ruud dat ook gedaan..uit stal gehaald, los gedaan, en toen hij los liep wat straalde hij een kracht uit...geweldig om te zien, daarna even gelongeerd zadeltje erop en Charissa reed hem voor...en toen ik erop ik ben helemaal geen cowboy en moet echt wel weten dat het safe is...en daar ging ik op een 3 jarig paard ergens in januari heel koud in een buitenbak...en wat ging het super ik zat zo te genieten op hem ik zat gewoon in een stoel, geweldig..ik was helemaal blij! We zijn die weken erna nog div. keren geweest om te rijden, poetsen van alles en o wat waren Charissa en Richard lief voor ons en zo behulpzaam en begripvol...
Maar toen kwam het moment daar dat de laatste keer de dierenarts bij Rambo kwam kijken, het was zo slecht geworden, ik moest hem op het harde voltetje laten draven buiten het was zo zielig dat ik heb gevraagd aan de dierenarts van moet hij nou nog doordraven...en toen heeft de dierenarts gezegd van dat dit hem niet meer ging worden...toen hebben we in heel goed overleg met de dierenarts besloten om Rambo te verlossen van z'n pijn.
Op maandagavond 2 februari 2009 is Rambo heel vredig en rustig ingeslapen!
De beste keuze die we voor hem hadden kunnen maken.
Terug naar Ruud, eigenlijk hadden we de keuze de eerste keer al gemaakt...we gingen voor Ruud we deden het, hij zou gekeurd worden en dan naar ons (de stal waar hij staat) toekomen!
Op 20 februari 2009 is Ruud bij ons gekomen in het begin natuurlijk enorm wennen want Ruud was totaal geen Rambo, je kent Ruud nog niet goed genoeg om te weten wat hij doet..maar rustig aan en op 't gemakje alles ging steeds beter en beter ben er nog wel een keertje vanaf gevallen..maar paardrijden gaat met vallen en opstaan en het is ook weer weleens goed om te vallen na 12 jaar!
Nu 2 jaar verder....met mijn Ruudje gaat het goed, en die vermaakt zich prima....het rijden gaat top...hij is mijn trots vind hem geweldig!
Hij kent mij door en door het is zo'n geweldige lieverd, soms nog steeds een deugniet en ook 1tje met een hele gevarieerde trucendoos!
We hebben ook een startkaart aangevraagd dus zeer binnenkort ga ik de stoute schoenen weer aantrekken en gaan we de wedstrijdring weer in...onderaan beginnen in de B. Maar ook lekker straks in het voorjaar en van de zomer naar 't strand door het zeewater draven en galopperen heerlijk!
Nu bijna 2 jaar later ben ik Richard en Charissa nog steeds zo dankbaar voor alles wat ze ons hebben gegeven, hun zitten echt bij ons in ons hart! Onlangs zijn we even een middagje bij hun op bezoek geweest en wat was het gezellig en vertrouwd, ik zou er hele dagen kunnen rondlopen!!
Tot zover mijn verhaal!
Liefs Marjolein 
Jullie horen het al het gaat steeds beter en we zijn super blij met hem.
Bij jullie ook alles goed?
Groetjes,
Simone en Pan Am

http://www.youtube.com/watch?v=kjJgWq2cfZw (carousselfilmpje ik rijd als 2e de bruinste fries:P)
http://www.youtube.com/watch?v=VaWXJ4Bt4XY ( me broertje erop dan is de bak ineens niet meer eng)
groetjes Elisha
Hee lieve mensen
Wat en superpaard is obelix zo lief en haalt steeds de eerst prijs 3 oktober voor het eerst knhs 182 en 186 punten eerste prijs we zijn zo blij mijn dochter ken ik iet meer terug, als je foto’s wilt zien kun je op hyves kijken elisha buining Zwijndrecht. Dank jullie dat je ons de kans hebt gegeven om obelix te kopen hij is een deel van ons gezin.
Liefs els moeder van elisha
In bijlage een paar foto's en een link naar Youtube waar je het gebeuren van Katia en Tygo even kan bekijken.
Op de link in onze vorige mail van memeo, kan je Tygo bekijken als hij slaapt, alsook het zadelloos wandelen van Jolien. Zeker deze filmpjes volledig uitkijken want het is geweldig grappig, vooral op het moment dat hij omvalt van de slaap en met zijn verstand tegen de schuifwand aan botst. Hij was wel direct terug wakker hahahhaa.
Het is net een grote hond in al zijn doen en laten.
We zouden hem niet meer kunnen missen. Een schat van een paard, lief en een hart van goud.
Nu nog gewoon maken op de weg en dan kunnen we volledig van hem genieten. Deze week zal ons zadel eindelijk geleverd worden en kunnen we genieten van ons paardje en de natuur.






Dear Richard and Charissa,
Thank You for these two Friesian mares, Winke Lyta and Veere, which we bought from You this year. They both are exactly as You descriepted them: very beautiful horses with an excellent character.
Winke Lyta came first, but because she seemed to be so lonely, we decided to buy another friesian, and then came Veere.
They both began to feel at home here quickly and are now best friends.
Winke Lyta (3 yrs) is still a baby, we do not have any hurry with her. Veere (4 yrs) is much more a cool lady, will be ridden lightly this year, next year more seriously.
Both mares will be trained in driving too, and in future also some breeding is in mind.
My husband Jukka has been afraid of horses all his life, but not any more, thanks to these kindly Friesians. They are now "Daddy's little girls"....
Kindest regards
Kristiina from Finland 
Het begon heel raar ik ben altijd al dol geweest op friese paarden.
Ik was aan het werk toen mijn zus belde ze had een site gevonden (Frysk-Andaluz) en daar had ze zulke mooie paarden zien staan ,nou oke dat zegt ze wel eens vaker haha ,maar goed ik naar haar toe saampies gekeken naar die mooie zwarte parels die erop stonden.
Mijn zus had haar voorkeur al en ik mocht gaan kijken welke er bij mij uitsprong .
Nou en dat gebeurde SAFIERA Sprong er bij mij uit als een veer
Ik was verliefd .
Ik gelijk gebeld toen kreeg ik Richard aan de lijn ik heel enthousiast ja ik heb een mooie merrie gezien mag ik komen kijken ,maar ze waren al dicht HELAAS Wat een Domper was dat jeetje.
Maar goed ik mocht de volgende dag komen helemaal happy ging ik erheen Zenuwachtig als ene klein kind Hoe zou ze er in het echhie uitzien .
Nou eerst hadden ze ons een rondleiding gegeven En een hele mooie merrie laten zien ook zien lopen M klaar dus wel wat voor mij ,maar goed mijn hoofd bleef bij die ene foto staan .
Dus conclusie we gingen naar de opfok voor Safiera en toen werd er gezegd ga maar kijken of je der ziet nou dat was met een oogwenk gebeurd ik zag haar al staan en
wauw wat was ze mooi,
Nou laten lopen natuurlijk toen gaf ze zo'n hoge bok dat ik dacht nouuuuu
nou Safiera ging weer terug naar stal en toen Zei Charissa nou laat het morgen maar weten wat jullie doen ,en ineens uit het niets riep mijn Zus ze is verkocht nou ik dacht dat ik spontaan Flauw viel ik kreeg Safiera van haar me droom kwam uit IK KREEG ME EIGEN FRIES.Eenmaal op kantoor terug kwamen we erachter dat Charissa af en toe een veulen fokte dus onze interesse was wat voor bloedlijn dan ,en ja nu komt het Charissa heeft dus mijn Zus haar oude merrie in haar bezit Hoe klein kan de wereld zijn zeg jeetje ,dus een hoop tranen en tuiten oude merrie terug gevonden je kent het wel ,en ja hoor contract van Safiera getekend en op naar Charissa haar huis om Haar oude merrie Te gaan kijken Zo leuk allemaal.
Met Safiera ben ik nog steeds SUPER maar dan ook Super blij lekker voorwaarts met rijden en doet super haar best dus echt mijn toppertje .
Nou dit was mijn lange maar ook beetje gekke verhaal met een Super Afloop Ik blij met me zwarte parel en me zus blij dat haar oude merrie het ooh zo goed getroffen heeft .
Gr Mirella en Safiera
In juli 2008 kwam ik op de site van friesianhorsestables en zag zoveel mooie friezen staan. Ik wilde eerst nooit een fries en al helemaal geen merrie.
De eerste keer dat we gingen kijken ging ik voor Mozes een ruin. Toen ik daar aan kwam vond ik hem eigenlijk al helemaal niet meer leuk! Meintsje die vond ik echt helemaal super en nog een merrie ook haha
! Me moeder was al helemaal verliefd op Nynke maar ik wilde toch echt Meintsje zien! Charissa had haar los gezet en ik vond haar zo gaaf! Later zijn we nog een keertje wezen kijken en toen waren Charissa en Richard op vakantie. Op die dag heb ik gereden en wist ik dat ze het was. Me moeder en stiefvader hebben we lang in spanning gehouden. Toen ik bij Do (jelka) thuis was werd ik gebeld dat ik haar had! Ik was zoooo blij
. Alleen was er een probleem... Ik moest eerst nog 2 weken op vakantie naar Griekenland haha.. Dus ik moest nog eens wachten tot ze kwam. 7 september is ze naar Stal Santhorst gebracht! Ik was zo trots op de kleine aap. Toen had ik het er nog met Do over en die zei ik neem noooit een fries ik vind ze heel leuk maar zou er nooit een willen hebben hahaha toen gingen we naar friesianhorstestables en ja hoor ook Do ging aan een fries. Het zijn 2 lieve vriendinnen en ben er heel erg trots op. We starten momenteel ook en het gaat super goed.
Nou dit was het wel een beetje
als ik nog meer weet zal ik het met jullie delen
Groetjes Stéphanie en Aap (meintsje
Het begon eigenlijk allemaal zo:
Ergens begin maart 2008 zaten we op de site van friesian te kijken, en daar viel mijn oog op de 4 jarige Jelkhe H.
Omdat ik een pony had waar ik heel bang van was geworden, moest ik gewoon een braaf paard hebben. Jelkhe stond te koop als familiepaard en had gelijk onze aandacht getrokken
. een paar dagen later gingen we dan toch even kijken bij die gekke Jelkhe. Eerst ging ik hem poetsen, en wat was ik al verliefd op dat lieve koppie van hem! Als het aan mij lag was ie dezelfdedag al van mij. Me ouders vonden hem eigenlijk te groot voor mij, maar goed we zouden het er nog over hebben thuis. 2 weken later smsde me moeder dat ik maar snel naar huis moest komen want ze had een verassing
Om half 4 mocht ik gaan rijden op Jelkhe om te kijken hoe ik hem vond. Omdat ik bang was van me pony, ging ik toch op jelkhe (ookal had ie een week stil gestaan en had charissa hem 10 min voor gereden) maa wat was die Jelkhe braaf, en dat voor een 4-jarige.
Voor mij was de klik er gelijk al, en we hadden afgesproken dat we zaterdag nog een keer zouden gaan rijden, en dan zou mijn vader ook nog even gaan rijden. Maargoed wij gingen dus zaterdag weer rijden, en voor mijn vader was de klik er niet echt, maar goed ik moest er op rijden en voor mij was de klik er wel, dus van mij mocht er een strikje om en mee naar huis
Mijn ouders moesten het er nog over hebben, maar uiteindeiljk hadden ze dezelfde dag nog een beslissing genomen en mocht ik Jelkhe hebben
2 weken later zou ie dan komen. Dus 27 maart was de grote dag, mijn super friezel kwam op de manege. En daar staat hij nu 2 later nog steeds, en ik zou hem ech nooit kwijt willen!
Hallo, mijn naam is Hay Buckinx, woonachtig in Roermond. Al jaren vond ik Friese paarden zo mooi elegant en indrukwekkend om te zien. Zelf reed ik toendertijd een kruising Appaloossa / Arabier, iets heel anders dus. Op de een of andere manier bleef het zien van een mooie Fries me kietelen. Ondertussen kreeg ik ook steeds meer zin om te gaan mennen. Toen was de stap naar een Fries gauw gezet. Eerst op zoek via internet naar Friesenstallen. Zo kwam ik terecht bij Friesian Horse Stables. De siteen vooral enkele video's spraken me enorm aan. Daar stond ook al de video van Qwibus bij. Snel een afspraak gemaakt om de paarden live te kunnen zien. Daar aangekomen trof ik twee meiden en een lange jongeman aan die allen heel vriendelijk, heel behulpzaam en lekker gewoon waren. We hebben toen veel hengsten laten lopen, maar bij het aanzien van Qwibus was ik echt direkt verkocht. Wat een lekker vriendelijk en temperamentvol paard. Deal was snel gesloten, alleen moest Qwibus nog voor de koets beleerd worden. Dat is toen gedaan door Harry Vermeulen in Beesd, ook zo'n gewone toffe gast. Qwibus is 3 maanden bij Harry geweest en toen verhuist naar Limburg. Eerst nog met Harry samen gemend met Qwibus. Heerlijk werkwillig en mooi voor de koets, Harry zelf was ook onder de indruk van Qwibus. Laat hem niet ruinen als het effe kan, was zijn dringende advies. Dat hebben we ook niet gedaan. De eerste 3 weken thuis waren een kleine ramp. Ik ben zo blij dat zijn stal is gebouwd op basis van een ijzeren framewerk en bekleed met hout. Een houten stal had hij gegarandeerd binnen een dag gesloopt tot op de grond. Het duurde echt 3 tot 4 weken eer hij enigzins handzaam werd. Nu bijna een jaar later is het een heerlijk vriend voor het leven. Hij gaat prima voor de koets, hij gaat super onder het zadel. Gedraagt zich prima in het bijzijn van andere paarden. Is wel macho, maar goed in de hand te houden, alleen verbal laat hij zich dan echt horen. De ene luide hinnik naar de andere komt er uit zijn mooie hoofd. Kortom, ik ben super blij en uitermate tevreden met Qwibus.
Groetjes uit Roermond,
Hay Buckinx
Aanleunwoning? welnee wij kochten MANO en VIABELLA
Piet en ik (Odiel) zijn enkele jaren geleden buiten gaan wonen om hun droom waar te maken en 2 paardjes aan huis te krijgen. Nou dat was me wat! Zo simpel is het allemaal niet , vooral als het je ontbreekt aan kennis. Na enkele paarden te hebben bekeken, tot in Friesland toe was het ons duidelijk dat je een betrouwbare handelsstal nodig had die begeleiding zou kunnen geven. Want ik moet wel even vertellen dat wij "op leeftijd" zijn. Wij zijn 57 en 54 jaar oud. Ooit een jaar of 20 geleden eens een eigen paard gehad voor de kinderen op een manege, maar dat is echt iets heeeeeeel anders dan dit avontuur.. De keus op het Friese ras was voor ons zo gemaakt en toen vonden we Frysk-A[media
Wij vertelden dat we een rustig doorgereden paard voor Piet zochten en een paardje erbij voor de gezelligheid. Ik zou immers nooit meer gaan rijden.
Nou ja om een lang verhaal kort te maken.
We kochten een grote net ingereden 3 jarige ruin voor Piet en een jaarling erbij. Die konden we dan na 2 jaar weer terug verkopen. En evt. weer een jaarling kopen.
Nou niet dus ! Ik heb de stoute rijschoenen aangetrokken en Charissa heeft Viabella voor mij zadelmak gemaakt en met een heleboel hulp ben ik weer gaan rijden! Wat een lef he? Maar ik moet wel alle eer geven aan Charissa en Richard die dit avontuur 3 jaar gelden met ons aan durfden.
De moraal van dit verhaal?
Je bent nooit te oud om nog aan Friezen te beginnen mits je goede begeleiding hebt!
Ook de kleinkinderen hebben plezier met Mano
Nu al weer 1,5 jaar geleden,kwam ik voor het eerst bij Friesian Horse Stables.Ik werd meteen warm ontvangen en heb heel wat mooie paarden gezien.Er ging wel even wat tijd overheen,maar mijn lieve vriendin Charissa had uiteindelijk voor mij een merrie op het oog.Na onze eerste ontmoeting was ik meteen verliefd op Riemke.Alles ging super,ik had mijn droompaard gevonden.Helaas na 10 maanden heb ik mijn prinses op 4 jarige leeftijd,moeten laten inslapen.Ik heb nog nooit zoveel verdriet gehad,maar het kon niet anders.Ik heb in die periode heel veel steun van Charissa gehad.Na het overlijden van Riemke ben ik naar Mijnsheerenland gegaan.We hebben daar met elkaar gepraat en gehuild.
Richard en Charissa hadden in deze periode een nieuwe merrie gekocht,waarvan Charissa overtuigd was,dat die super geschikt zou zou zijn voor mij.
Ik was er nog niet aan toe en twijfelde erg,maar heb toch naar haar geluisterd.Na een ritje,was ik nog niet om,maar het begon wel te kriebelen.Nu 3 maanden later ben ik een heel gelukkig mens.Ik ben sinds 3 weken in het bezit van Eritia.Een super mooie merrie,9jaar Z1 dressuur.Ik ben zo blij met haar,iedere dag is een feestje.Ik kan mijn lieve vriendin en grote vriend niet vaak genoeg bedanken voor hun steun,vriendschap en niet te vergeten hun professionele werk mentaliteit.
ze heeft ze al dapper haar 2 achterpoten laten zien dapper he


Beste Charissa en Richard,
afgelopen woensdag 3 maart was het een jaar geleden dat jullie Maik naar Oostzaan brachten en dat hij werd goedgekeurd. Het jaar is zo ongeloofelijk snel voorbij gegaan, we hebben immers ook zo veel met Maik gedaan:
3 maart 2009: op stal
paasweekend april: 3 dagen rijden in de bossen van Kootwijk
halverwege april: 3 dagen rijden in de bossen van Steenwijk, voorjaarsrally NRSV
halverwege mei: 3 dagen rijden in de omgeving van Venhorst
juni: diverse ritten in het Twiske, ons natuurgebiedje bij stal
juli: 4 dagen rijden in de bossen van Loenen (Veluwe)
augustus: 4 dagen rijden in de bossen van Kootwijk
september: 3 dagen rijden in de bossen van Eersel
September: 1 dag rijden Bergsche Bos (Rotterdam)
oktober: 3 dagen rijden bij Kootwijk / Garderen, najaarsrally NRSV
november: 3 dagen rijden bij Kootwijk / Ermelo (Ermelo aangeboden door de KNSH, obstakeltraining en op GPS rijden)
december: helaas geen uitstapjes, het weer was immers te slecht: anders waren we met Maik naar Loenen (Veluwe) gegaan om daar door het kerst-landschap te rijden (5 dagen). Maar hij voelde zich lekkerder op stal, met al de sneeuw en ijs.
Maik heeft zich bewezen als een super-kanjer. Hij vindt vreemde dingen soms best eng, maar is wel nieuwsgierig genoeg om er naar te willen toegaan en kijken; na een paar sprongen op zij kijkt hij bij de 5e keer er niet meer naar om. Heel aandoenlijk.
Helaas had hij halverwege september een bijna chronische diarre ontwikkeld en de ene dag was hij monter, de volgende dag vreselijk mat. Na veel bloed en mestonderzoek bleek hij leverbot te hebben; dit eenmaal geconstateerd, is hij twee maal behandeld (zeer vloeibare ontworming) en sinds eind januari heeft hij weer schone billen, mooie mest en, het allerbelangrijkste, hij heeft weer aardig praatjes en heerlijke werklust.
Hij is een superkanjer en erg lief voor andere paarden: hij zal nooit lelijk kijken of de oren plat leggen. Hij heeft nu een maatje, hij staat elke ochtend met een 8-maanden oude haflinger hengstje buiten. Ze 'spelen'samen, ze stijgeren tegen elkaar, en soms, als Maik er geen zin meer in heeft of hij vindt dat dat jonge spul te brutaal wordt, dan geeft hij een trap, niet heftig of hard, maar wel 'opvoedkundig' verantwoord. Heel erg leuk om te zien.
En voor straks, als de weidegang bij ons weer begint, staan er al een aantal eigenaren met paarden in de wachtrij "we willen wel dat mijn paard straks bij Maik in de groep wordt ingedeeld... bij die lieve macho man".
Kortom, ik ben zeer gelukkig met hem en mijn bijrijdster ook, die is helemaal verzot op hem.
Om ons eenjarig samenzijn te vieren, heeft Maik mij afgelopen zondag 'eraf gegooid'. Wij reden in de binnenbak terwijl regen en wind tegen de bak aankletterde. Vooral achter in de hoek ging het behoorlijk te keer, en Maik vond dat eigenlijk maar niet leuk. Toen ik na een paar rondjes hem streng toesprekend relaxed met lange teugel aan het draven was, kwam er een windvlaag en Maik liet zijn geweldige act van 330 graden keertwending binnen de recordtijd van 1 seconde zien: en ik lag eraf.
Maar niet getreurd, ik ben er meteen weer op geklommen en we hebben alsnog onze ochtendgymnastiek afgemaakt.
Over twee weken begint ons 'op pad gaan-seizoen' weer, om te beginnen aan zee, in Bergen (NH). Ik houd jullie van Maik op de hoogte, en zal binnen kort ook weer eens een foto sturen.
Veel groetjes,
Mariette van Heyningen
hallo lieve mensen
Hier een paar prachtige foto's van onze kanjer Sjouke.
Wij zijn heel erg blij met hem, hij is zo lief, betrouwbaar en braaf, echt een schat.
Thirza leert hem steeds meer en hij begrijpt steeds beter alle hulpen, het is nog wel hard werken.
Hij moest alles nog leren. Ik geniet ook erg van hem hij houd van knuffelen, is nieuwsgierig en volgt ons de hele tijd. Andere paarden vind hij prima.
We hopen op beter weer want dan kan hij overdag meer naar buiten. Iedere dag genieten wij van Sjouke en wat een goede keuze jullie gemaakt hebben om hem met ons te matchen!!
Hopelijk gaat bij jullie ook alles goed.
Zodra wij wat close up foto's hebben met Thirza op zijn rug, stuur ik ze naar jullie toe"
groetjes van ons Dick, Thirza en Lydia
Hai Allemaal,
Met Nanna gaat het echt SUPER GOED!! Nu 9 maandjes verder en is als toch wel een beetje een echte merrie is ze zich aan t hechten aan mij, we hebben met elkaar communicatieafspraakjes, hoofdje naar haar vlank en ze vraagt me even voor haar te krabbelen, na t rijden stap ik haar aan de hand uit maar niet voordat we eventjes de neuzen tegen elkaar aan hebben geknuffeld! Wat een onwijze schat zeg, echt helemaal hoteldebotel van mijn beauty, want oh oh oh wat is ze toch mooi en steeds mooier aan het worden. Ze glanst van pracht!
Her en der krijg ik complimenten over haar hoe mooi ze is en hoe lief en hoe mooi ze kan lopen etc. Geweldig, al die KWPN-fans ontdooien zo stuk voor stuk, lekker hoor! Haha!
Ook met rijden zijn we heel goed bezig, zijwaartsgang aan t leren, al 1 stapje achteruit, van stilstand naar draf en van draf naar stilstand. Schoudervoor..dat is nog wel een echte uitdaging, vind ik zelf ook erg moeilijk want draai dan ook veel te veel mee met mijn lijf..pffff, dat is nog wel een klus. Ook de galop wordt steeds beter, alleen vindt ze t best heel zwaar om lang te blijven galopperen, dus we bouwen t nog steeds op.
Ook heeft ze al een keertje voor de 'test' meegelopen met mij in de carroussel, interesseert haar helemaal niets hoor, zonder zadel rijden is prima, met luke rijden blijft ze heel lief etcetc. Een zwart wonderlijk wondertje!
Buikspieren komen er al aardig aan, billen worden lekker rond maar ze blijft een heel elegant friesje. Hoop snel weer op sneeuwvrije tijden zodat we weer eens los kunnen gooien en ook weer eens in de buitenbak kunnen rijden...als ik dan foto's heb gemaakt zal ik die snel toesturen. Nu eerst maar een losgooi kort filmpje van plm. november 09, samen met 2 vriendinnenpaarden. Ze heeft wel een deken op maar ze gaat wel 'lekker los'.
Hoop dat alles goed gaat ook met jullie! Dat vrouwtje van bij ons op stal checkt nog steeds jullie site voor een fries voor haar voor in de (nabije) toekomst..keep in touch!!
Heel veel liefs en warme neus van Nanna en Ninon
Bijgesloten een paar foto's van Doortje.
Wij zijn blij met haar en het gaat goed met haar.
Groetjes Erica
Lieve Charissa en Richard,
Nog even wat nieuws van Stefan. Ondertussen is hij
uitgegroeid tot een echte prins !! Zo fier is hij, zo lief,
zo rustig en supermooi. Hij staat echt te genieten van
het poetsen en de aanrakingen van mijn 'zachte' handjes.
Hij is super dankbaar en de liefde die ik hem geef krijg
ik tienvoudig terug.Het is ons gelukt om in de kerstvakantie
hem te berijden in de manege.Thuis moeten we nog even
wachten op de aanleg van de piste. Ik wou nog even
zeggen dat deze week de hoefsmid geweest is en ik was
een beetje bang hoe Stefan zou reageren maar dat was dus
niet nodig want Stefan heeft dat echt Super gedaan. Ik
was hem lieve woordjes aan het influisteren en hem aan
het knuffelen terwijl de hoefsmid op zijn gemakske bezig was.
Bij de achterpoten stond Stefan zelfs gewoon hooi te eten.
Prachtig toch hé. Ik hou zielsveel van hem.
Nog een fotootje van in de sneeuw.
Lieve groetjes van Christel en een
dikke knuff van Prins Stefan. XXXX
Hoi Charissa en Richard!
Hier weer even een berichtje over Jelkhe.
We hebben een nieuw talent van Jelkhe ontdekt namelijk: Springen
Mijn verzorgster (Nikita) had 2 weken geleden met hem voor het eerst gesprongen en ik afgelopen vrijdag in de les, en wat vond meneer het leuk!
We hebben natuurlijk niet hoog gesprongen maar we hebben ongeveer 40 a 50 cm gesprongen!
Vandaag heeft Nikita haar eerste KNHS wedstrijd gehad met Jelkhe en ze is een keer 1e en een keer 2e geworden met allebei 188 punten!
Dus we hopen eind van het jaar in de L te zitten.
Volgende maand ga ik zelf weer KNHS starten dus dan hopen dat ik weer een puntje ga halen.
Binnekort gaan we ook weer lekker buiten rijden met hem, want dat vind ie ook erg leuk!
Verder gaat alles met Jelkhe goed.
Ook is ie erg ondeugend want als hij weet dat er pepermuntjes in de poetsbox zitten dan gaat ie ze zelf al er uit halen. Erg ondeugend dus!
Hoe is het verder met jullie met de paardjes?
Groetjes Anne van der Wijden
Hallo allemaal, Lekker vakantie gevierd ?Ging het een beetje met je pootje Charis? Nog bedankt voor jullie mailtje met het trailer laad advies voor Rens.Uiteindelijk is het na een uur gelukt om Rens te laden, hij is gewoonsupper slim en heeft onze trucs meteen door. De aanhouder wint enuiteindelijk gaf hij zich gewonnen. Het was wel meteen de vuurdoop voor hem, onze rit naar Drente duurdedrie uur maar hij heeft de reis rustig hooi etend doorgebracht, enkwam terplaatse droog de trailer weer uit. De eerste dag van de paarden vierdaagse ben ik met Rens gaan wandellenlangs alle nieuwe dingen ( rijtuigen, tenten met muziek, stalletjesmet spullen, heel veel paarden en mensen) Al lopend kreeg ik heel veelcomplimenten over mijn mooie luxe fries, "van wie is hij er een" enmag ik hem op de foto zetten? En ook, "waar heb je hem gekocht" wieweet komt er nog wat van voor jullie. En ik maar glimmend naast hem lopen, hij is in het halve jaar dat ikhem heb trouwens flink gegroeid, ik denk dat hij nu tussen de 162 cmen 164 cm is, en zijn staart komt al aardig bij ondertussen. Eerst was ik van plan met hem in de bak te gaan rijden maar dat bleekgezien zijn gedrag geen goed idee. Je moet je dan een alsmaarhinnekende en twee keer zo grote Rens voorstellen, die geen tijd hadom op mij te letten door alle nieuw indrukken die hij kreeg. zoalsgezegt gewandeld. Iin de bak aan de longe gewerkt en grondwerk gedaan.toen weer lekker naar zijn weitje gebracht, per slot van rekening moethet voor hem ook leuk zijn. Dag twee was hij al een stuk rustiger en besoot ik om samen met mijnvriendin en haar fjord ( een hele apparte kleur Gray isabel) een ritover de heide te gaan maken en nog niet aan de dagtocht van de 4daagse mee te doen omdat het voor Rens met al die aanspanningen endrukte nog wat te veel was. Die dag hebben we heerlijk vier uur overde heide gezworven en Rens vond het allemaal geweldig.Hij liep super ontspannen om zich heen te kijken, (is) en bleef goedaan de hulpen. Op de weg terug naar stal kwamen we enkele van dedagtocht terug kerende ruiters en wagens tegen waar hij wakker maarbraaf tussen bleef stappen tot aan het eind punt.Daarna kreeg hij zijn warme douche en mocht hij nog even op de wei inhet zonnetje opdrogen. Dag drie zijn we tussen de deelnemers aan de dag tocht in vertrokkenom weer een rit met vriendin en fjord, nu door het bos te maken. Rensvond het vierspan met belgen wel erg spannend, toen ze dravend achterhem het terein verlieten, zei naar links en wij naar rechts. Hijontspande snel weer en we hebben een prachtige rit van drie uurgedaan, over allemaal kleine (verboden) kronkel paden, tussen schapenen van alles en nog wat door en over wildroosters heen ( dat laatstehad ik echt nog niet van hem verwacht, echt super) en toen weer terugnaar de douche en zijn weitje ( nachts stond hij op stal) Die avondwas er voor de deelnemers een b.b.q, ze zullen wel gek van me gewordenzijn, was zo trots op Rens, kon het (bijna) nergens anders overhebben. Dag vier, de laatste dag heb ik besloten om niet gepland, gewoon meete doen tussen alle aanspanningen en ruiters in.Mijn vriendin ging ook aangepannen rijden, dus met Rens achter dewagen vertrokken vanaf de start. HIj vond het weer erg spannend in hetbegin en wilde het liefst vooraan lopen, dus de hele stoet voorbij.Dat ging natuurlijk mooi niet door en na een poosje kwam de rust weer terug.We hebben weer een rit van drie uur gedaan met een pauze voor een ijsje.Dat vond hij ook weer een leuk moment, al die paarden zo bij elkaar ,met hard hinneken kondigde hij zich zelf aan, hier en daar kreeg hijantwoord en toen was het goed, en ging hij staan grazen. Na tienminuten weer verder gegaan en onderweg een ijslander met een kettingmet "rithem beans" achter ons aangekregen ( kettig om de hals metkralen en belletjes) waar hij wel even heel groot van werd enachterstevoren ging staan "wat de piep is dat"? Geef hem geen ongelijken moest erg om hem lachen.Afijn, bij thuiskoms afgedouched en op stal gezet (was al wat laat)Voor ons de laatste avond, nog erg gezellig geweest, morgen naar huis. De volgende morgen een uur en een kwartier over het laden gedaan maar Rens is zonder stres en op een waardige manier vertrokken. En wat hadhij dat verdiend na deze geweldige week samen.Ik vond het iedere morgen een feest om de dag met Rens te beginnen ensamen op avontuur te gaan. Het wederzijds vertrouwen en het plezier inhet samen zijn is deze week (nog meer) gegroeid.Ik heb ons meteen weer ingschreven voor volgend jaar, dan gaan wezeker alle dag tochten meelopen. Rens is in de dressuur en buiten eenkanjer hoe alround wil je het hebben, en je kan nog met hem lachenook.
Lieve groeten, Margrit.
Hoi allemaal,
Hoe is het daar met iedereen?
Met ons gaat het geweldig. Pan Am is helemaal hersteld van zijn blessure en het is een geweldig paard, een knuffel op en top. Hij is wel een mannetje hoor, we hebben hem tijdens de vakantie naar een trainingsstal gebracht en daar werd hij Rambo genoemd. We brachten hem weg tussen 15 Friese ruinen, en met het land aflopen bleef hij bij mij in de buurt zodat de andere paarden niet te dichtbij konden komen. De merries stonden op en land aan de overkant van een sloot, meneertje heeft toen bedacht dat hij wel naar de overkant kon zwemmen en heeft dat ook gedaan. Alleen de dames waren er niet zo van gecharmeerd en hij is er dus letterlijk afgeschopt, maar dat mocht voor hem de pret niet drukken.
Sinds 3 weken ben ik weer met hem aan het trainen, en hij doet zo zijn best voor je. Hij vind het nog allemaal een beetje moeilijk maar hij doet het toch. Afgelopen vrijdag les gehad van een grand prix ruiter, en die vond hem een prachtige fries met hele mooie gangen en als we samen goed leren kunnen we nog een eind komen.
Buitenritten doet hij ook super, kortom hij is gewoon het ideale paard.
Groetjes,
Simone en Pan Am
Hoi Charissa en Richard,
Viabella is nu zadelmak!.
Na 2 jaar knuffelen kan ze nu nu echt meedoen, net als Mano, die het ook geweldig doet.
Dankzij jouw lessen Charissa rij ik Mano lekker buiten en op het strand
Hopelijk kunnen we dit met Viabella ook binnenkort.
We sturen een foto mee van Piet met Viabella.
Groetjes en tot gauw,
Piet en Odiel Slingerland
Hallo lieve Richard en Charissa,
Het zit nog heel goed in mijn geheugen het moment dat ik overgehaald werd door Jeffrey om een nieuw paard te kopen.
Wij kwamen begin mei j.l. bij jullie terecht met een heel verhaal van wat wij hadden meegemaakt met ons eerste paard en wat wij allemaal wel niet verwachten van het paard wat wij zochten. Je kon zeggen dat het een aardig eisen pakket was.
Op jullie site had ik een paard gezien waarvan ik dacht, dat is wel wat voor ons, maar na een rondgang door jullie stal kwamen we op heel iets anders uit.
Mijn gedachten gingen uit naar een paard van 8 of 9 jaar die verkeers mak was, rustig, lief karakter ,moest in de trailer kunnen en nog vele andere dingen .
Maar jullie zeiden "deze punten zijn geen probleem voor ons", want jullie hadden iets passend maar ik moest niet schrikken van zijn leeftijd.
Er stond een jonge hengst die nog drie jaar moest worden maar wel aan al die eisen voldeed. Ik moest toen toch wel een beetje lachen want ik zag mezelf echt niet op een drie jarig paard zitten en dan notabene ook nog een hengst.
Maar jullie babbels hielpen wel want bij een vervolg afspraak gingen jeffrey en ik het jonge paard Theodorus van 't Soederein uitproberen.
Na deze rit waren wij zo enthousiast hebben wij een optie van twee weken genomen, en in die weken was het al gauw bekeken de koop was rond wij waren de trotse eigenaar van Theodorus van 't Soederein.
Voordat hij bij ons op stal kwam moest hij alleen nog gecastreerd worden dit alles is goed verlopen en in de eerste week van juli werd hij bij ons op stal afgeleverd, een groot feest voor ons.
Omdat wij puur recreatie ruiters waren hadden we Charissa gevraagd voor lessen en om Theodorus nog 1 keer in de week door te rijden. Dit ging zo super theo leerde snel en had super gangen, wat waren wij trots met zijn allen.
Afgelopen vrijdag 4 september liep theo zelfs zo super dat we allerlei leuke dingen gingen bedenken wat we konden gaan doen ten slotte was jeffrey ook erg gegroeid in zijn rijden in die twee maanden dat we theo op stal hadden.
Helaas werd Theodorus 7 september ziek met een hoge koorts van 40.7 graden. Met spoed de arts erbij gehaald en ons werd op dat moment verteld dat hij een virussje had en dat we hem een pijn stiller met antibiotica moesten geven. De koorts zou dan binnen 24 uur wel gezakt zijn.
De volgende dag vroeg in de ochtend was de koorts nog niets gezakt dus weer gebeld met de dieren arts